Το TIME παρουσιάζει συγκινητική σκηνή από τη Γάζα ως μια από τις 10 κορυφαίες φωτογραφίες του 2012

«Πάντα πίστευα ότι ο πόλεμος βγάζει τα καλύτερα και τα χειρότερα στους ανθρώπους. Για μένα, αυτή ήταν μια θλιβερή  και ταυτόχρονα τρυφερή στιγμή αγάπης».

Bernat Armangue (AP), Πόλη της Γάζας, 18 Νοέμβρη του 2012…

Al Qassam/Agencies– Το περιοδικό Time δημοσίευσε τις κορυφαίες 10 φωτογραφίες του 2012. Ως μέρος  της σειράς του περιοδικού για το τέλος του έτους, με τις «πιο εκπληκτικές εικόνες της χρονιάς»  και τα «Κορυφαία 10 εξώφυλλα  Περιοδικού Φωτογραφίας», συμπεριλαμαβάνονται οι εικόνες που μέσα στο 2012 συγκίνησαν περισσότερο την ομάδα.  

«Όλες οι φωτογραφίες έχουν μια ισχυρή συναισθηματική επίδραση – είτε παρουσιάζουν ένα παιδί που πενθεί τον πατέρα του, που σκοτώθηκε από έναν ελεύθερο σκοπευτή στη Συρία είτε μια σπαρακτική σκηνή σε ένα νεκροτομείο στην Πόλη της Γάζας ή ένα  στοιχειωμένο τοπίο του New Jersey  μετά τον τυφώνα Sandy», λέει ο Kira Pollack, Διευθυντής Φωτογραφίας του Time.

Ο φωτογράφος του ΑΡ, Bernat Armangué, ο οποίος πήρε μερικές από τα πιο ευρέως διαδεδομένες και οδυνηρές φωτογραφίες της Γάζας κατά τη διάρκεια της πρόσφατης ισραηλινής επίθεσης  των οκτώ ημερών, έγραψε στην Guardian  τις εμπειρίες του κατά τη λήψη αυτών των εικόνων.

Για την παραπάνω φωτογραφία, όπου ένας άνθρωπος φιλάει το χέρι του νεκρού συγγενή του  στο νεκροτομείο του νοσοκομείου Σίφα στην πόλη της Γάζας, ο φωτογράφος είπε:

«Αυτή ήταν η τελευταία φωτογραφία που τράβηξα εκείνη την ημέρα. Πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας με τη λήψη φωτογραφιών  των Παλαιστινίων εργαζομένων διάσωσης οι οποίοι προσπαθούσαν να βγάλουν ανθρώπους κάτω από τα ερείπια των σπιτιών – κάποιους από αυτούς ζωντανούς και κάποιους από αυτούς νεκρούς.

Eκείνη την ημέρα είχαν σκοτωθεί 11 μέλη της  οικογένειας al-Dallu, όταν ένας ισραηλινός πύραυλος είχε χτυπήσει το διώροφο σπίτι της οικογένειας σε μια κατοικημένη περιοχή της πόλης της Γάζας. Όταν μετέφεραν κάποια πτώματα στο νεκροτομείο,  πήγα εκεί για να βγάλω φωτογραφίες. Ενώ ήμουν εκεί, μια άλλη οικογένεια ήρθε για να δει αν είναι αλήθεια ότι ένας από τους συγγενείς της είχε σκοτωθεί. Έκλαιγαν, κρατούσαν το σώμα του και ένας άντρας  τού  φίλησε το χέρι  λέγοντας, «ma’a salam»,  αντίο.

«Πάντα πίστευα ότι ο πόλεμος βγάζει τα καλύτερα και τα χειρότερα στους ανθρώπους. Για μένα, αυτή ήταν μια θλιβερή  και ταυτόχρονα τρυφερή στιγμή αγάπης».

Bernat Armangue (AP), Πόλη της Γάζας, 18 Νοέμβρη του 2012…

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s